+31 0624787931
info@zensitivitynoordwijk.nl

Vakantie

Gezondheid, coaching, welzijn en lifestyle | Zensitivity Noordwijk

Vakantie

We zijn net terug van een week in een zeer bekend vakantiepark. Bij het boeken  wisten we niet in welk park we terecht zouden komen. We hadden nl een mysterypark geboekt. Je hoort dan 5 dagen van tevoren in welk park je zit. Maar aangezien alle deelnemende parken zo’n beetje hetzelfde zijn, én het je ontzettend veel geld scheelt, boeken wij het al jaren op deze manier. Ik ga voor hetzelfde bedrag nl liever 2x per jaar😊

Tot een paar jaar terug maakte het me ook écht niet uit welk park het zou zijn. Maar nu zit er een bepaald risico aan. Er zijn inmiddels 2 parken, waar op zich niks mis mee is, maar waar ik een nare herinnering aan heb.

In mei 2014 boekten we een mysterypark voor begin augustus. Er was nog niks aan de hand.

Maar rond 10 juli was het er ineens. Johan was net uit zijn werk en met 1 van de jongens aan het stoeien toen ik het zag. Ineens, totaal uit het niets, zat daar die rare bult in zijn nek. Maar ja, Jo had nergens last van verder, voelde zich prima en deed het af als een rare ontsteking ofzo. Wat kon het anders zijn immers….

Hij deed ook gewoon alles nog, werken, klussen, hardlopen….

Maar intussen zat het mij niet lekker. Ik had 1 x gegoogled en daar werd ik niet blij van. Plus dat dat ding toch groter werd en inmiddels was er aan de andere kant 1 bijgekomen.

Ik blijf me erover verbazen dat verder niemand opviel dat die dingen er zaten.

Wat ben ik bang geweest in die periode zeg. Ik wist dat het niet klopte en smeekte hem om naar de dokter te gaan. Uiteindelijk beloofde hij me naar de dokter te gaan als we terug waren van de vakantie.

Die vakantie was in de Vossemeren. Eerlijk gezegd herinner ik me daarvan maar 1 ding. Ik ben echt de hele vakantie aan het kijken geweest naar andermans nek. Stiekem hoopte ik dat er meer mensen waren die die (inmiddels) uitstulpingen hadden. Misschien was het dan wel iets onschuldigs….

Ondertussen telde ik serieus het aantal dagen en zelfs úren tot hij naar de dokter zou gaan.

Kortom, een vreselijke vakantie, waarvan ik totaal overspannen terugkwam.

Het andere park waar ik een rotgevoel aan overhield bezochten we juli 2016.

Johan had toen al erg vaak transfusies nodig. Maar met wat extra zakken toegediend de dagen ervoor, kregen we toch groen licht om er een midweek tussenuit te gaan. Wat waren we daar aan toe! Het begon echt goed. Johan mocht niet in het zwembad, maar aangezien het mooi weer was konden we wel bij het buitenbad zitten. De jongens vermaakten zich prima en wij genoten van het “even eruit zijn en net doen of alles goed was”. Maandagavond gebarbequed, gebowld en spelletjes gedaan. Dinsdag was ook weer een hele relaxte dag.

Na het avondeten nog een rondje over het park gelopen en restaurant geboekt voor de laatste avond. Daarna kolonisten van Catan gespeeld, een spel dat elke vakantie meeging. Wéér een topdag!

Tot we naar bed gingen. Ik begrijp nu nog steeds niet hoe het kan. Écht van de één op de andere seconde was het foute boel.  Pijn, pijn en nog eens pijn. Niet meer kunnen liggen, staan, zitten of lopen….

Ik was altijd heel daadkrachtig maar ik voelde me zo machteloos, had geen idee wat ik kon doen. Er zat maar 1 ding op en dat was inpakken, uitchecken en naar het ziekenhuis.

Onnodig om te zeggen dat ik aan dat park niet zulke leuke herinneringen heb.

We waren dan ook erg blij dat we deze keer weer in een park zaten waar we voornamelijk leuke herinneringen hebben.

Ook dit jaar zullen we waarschijnlijk weer gaan boeken, met het risico op een park met een verleden.

Misschien is het dan wel tijd om er mooie herinneringen te gaan maken. Om de nare te overtreffen….

                Tijdens de barbeque op maandag…<< p>< /p>

 

Één reactie

  1. Rob Alberts schreef:

    Sterkte!

    Bemoedigende groet,

Zou leuk zijn als je ons laat weten wat je van dit artikel vindt!

%d bloggers liken dit: